AHLAKIN AYI
AHLAKIN AYI
MEHMET SEBAH YİĞİT
info@aktuelgazete.comm - 02126647132
Ramazan, takvimde yer alan bir zaman diliminden çok, insanın kendine yönelttiği bir sorudur. “Nasıl bir insanım?” sorusu… Oruç, bu soruyu yüksek sesle sormanın en sade biçimidir. Gün boyu süren açlık ve susuzluk, yalnızca bedensel bir deneyim değil; insanın sınırlarıyla, sabrıyla ve vicdanıyla temas kurduğu bir bilinç hâlidir.
Ramazan’ı yalnızca dinsel bir vecibe olarak okumak eksik kalır. O, aynı zamanda etik bir egzersizdir. Modern dünyada hız, haz ve hırs yüceltilirken; Ramazan yavaşlamayı, ölçülülüğü ve kendini sınırlamayı önerir. Tüketim çağında bilinçli bir geri çekilme pratiğidir bu. Sofrada eksilen lokma, çoğu zaman insanın iç dünyasında artan farkındalığa dönüşür.
Açlığı geçici olarak deneyimlemek, yoksulluğun kalıcı gerçekliğini anlamaya yetmez belki; fakat empati için bir eşik oluşturur. Dünyanın farklı coğrafyalarında açlık, savaş ve yoksunluk sıradan bir gündelik hayat gerçeğiyken; bizim için birkaç saatlik mahrumiyet, o gerçekliğe dair düşünsel bir kapı aralar. Ramazan, bu kapının önünde durup insanlığın ortak kaderi üzerine düşünme davetidir.
Bu ayda asıl mesele sinirlenmemek değil; öfkeyi dönüştürebilmektir. Oruç, dürtüleri bastırmaktan ziyade onları yönetmeyi öğretir. Kırıcı olmamayı, haklıyken bile incitmemeyi, konuşabilecekken susabilmeyi… Yumuşaklık burada zayıflık değil, bilinçli bir tercihtir.
Ramazan aynı zamanda dilin ve niyetin arınmasıdır. Yalanın, çıkarcılığın, ihanetin gündelik hayatta sıradanlaştığı bir atmosferde; doğruluğu ve güveni yeniden hatırlamak bir direniş biçimine dönüşür. Ahlak, soyut bir kavram olmaktan çıkar; gündelik hayatın pratiğine yerleşir.
Sonuçta Ramazan, yalnızca aç kalma süreci değildir. İnsanın kendini yeniden tarttığı, değerlerini gözden geçirdiği bir muhasebe zamanıdır. Eğer bu ayın sonunda daha anlayışlı, daha adil, daha merhametli olabiliyorsak; Ramazan amacına ulaşmıştır. Aksi halde, değişen sadece beslenme saatlerimiz olur; karakterimiz değil.
